Nowy standard. Twoje centrum tworzenia inteligentnego, szybkiego i zrównoważonego oprogramowania AI

Zobacz teraz
Słownik/Architektura i dostarczanie oprogramowania

DevOps

DevOps to sposób organizacji pracy nad oprogramowaniem, w którym osoby tworzące system również go utrzymują, łącząc rozwój oprogramowania i operacje w jeden proces.

Czym jest DevOps?

DevOps powstał po to, by rozwiązać konflikt wpisany w organizacje inżynieryjne: zespoły tworzące oprogramowanie są nagradzane za wdrażanie zmian, a operacyjne za ich powstrzymywanie. Usuwa przekazanie odpowiedzialności między nimi i sprawia, że jedna grupa odpowiada zarówno za tempo wprowadzania zmian, jak i za to, jak zachowują się one na produkcji.

Termin upowszechnił się od 2009 roku, kiedy w Gandawie w Belgii odbyła się pierwsza konferencja DevOpsDays, nadając nazwę temu, co praktycy robili już wcześniej. Sama idea czerpała z lean manufacturing, gdzie zmniejszenie wielkości partii i skrócenie pętli informacji zwrotnej już wcześniej pozwoliły jednocześnie zwiększyć przepustowość i poprawić jakość.

Trudność z jednoznacznym zdefiniowaniem DevOps polega na tym, że opisuje on model operacyjny. Dwie organizacje mogą korzystać z identycznych toolchainów, a tylko jedna z nich faktycznie pracuje w modelu DevOps, bo druga nadal kieruje każde wdrożenie do change advisory board, które zbiera się w czwartki. Narzędzia są tylko widoczną częścią. To zmiana odpowiedzialności naprawdę robi różnicę.

Większość zespołów spotyka się z DevOps jako zestawem konkretnych zobowiązań: zautomatyzować drogę na produkcję, często wdrażać małe zmiany, instrumentować to, co wysyłasz, i traktować incydenty jako źródło informacji o systemie.

Dlaczego zespoły inżynieryjne wdrażają DevOps?

Wdrożenie DevOps usuwa kolejkę między napisaniem kodu a jego uruchomieniem, dzięki czemu szybkość dostarczania staje się czymś, czym firma może realnie zarządzać.

  • Eliminuje oczekiwanie między ukończoną funkcją a funkcją działającą na produkcji. W rozdzielonym modelu ukończona praca czeka na okno operacyjne i na to, aż ktoś inny przełączy się na odpowiedni kontekst. Tego oczekiwania nie widać na wykresie burndown i często jest ono najdłuższym pojedynczym etapem całego procesu. Jego usunięcie zmienia to, jak szybko zespół może reagować na wszystko, także na poprawkę bezpieczeństwa.

  • Zamienia efektywność dostarczania w wskaźnik, na który kierownictwo może reagować. Przed programem badawczym DORA rozmowy o efektywności zespołów inżynieryjnych opierały się na anegdotach. Wspólny zestaw metryk dostarczania dał kadrze zarządzającej język, który wytrzymuje próbę spotkania zarządu, dlatego dziś rytm wydań pojawia się także w kwestionariuszach zakupowych firm enterprise.

Jak zbudować pipeline DevOps?

Pipeline DevOps buduje się przez zapisanie w kodzie każdej części procesu dostarczania, a następnie zautomatyzowanie ścieżki, którą ten kod przechodzi.

  • Wszystko trafia do systemu kontroli wersji. Definicje infrastruktury, konfiguracja pipeline'u, migracje bazy danych i skrypty wdrożeniowe znajdują się w tych samych repozytoriach i podlegają temu samemu procesowi przeglądu. To właśnie sprawia, że środowisko da się odtworzyć. Jego odbudowa polega na odtworzeniu znanej historii.

  • Jeden zautomatyzowany pipeline prowadzi od commitu do produkcji. Każda zmiana uruchamia tę samą sekwencję build-test-deploy. Ponieważ taka sekwencja kosztuje tyle samo przy jednolinijkowej poprawce i przy dużej funkcji, zespoły przestają grupować zmiany po to, by rozłożyć koszt wydań, a to właśnie takie podejście od początku zwiększało ryzyko releasów.

  • Infrastrukturę deklaruje się w kodzie, a narzędzia stosują te definicje. Serwery, sieci, bazy danych i usługi zarządzane definiuje się w plikach konfiguracyjnych, bez ręcznego provisioningu. Dzięki temu środowisko stagingowe może wiernie odzwierciedlać produkcję, więc testy uruchamiają się w warunkach zbliżonych do rzeczywistych.

  • Produkcja jest instrumentowana, zanim będzie to potrzebne. Logi, metryki, trace'y i health checki są wbudowywane w usługi już na etapie ich tworzenia, a pipeline wdraża tę instrumentację razem z kodem. Zespoły, które dodają observability dopiero po incydencie, przy kolejnym incydencie znowu odtwarzają ten sam obszar bez widoczności.

Jakich narzędzi zespoły inżynieryjne używają w DevOps?

  • Orkiestracja pipeline'u: GitHub Actions, GitLab CI/CD i CircleCI uruchamiają sekwencję build-test-deploy przy każdej zmianie, a kroki pipeline'u są definiowane w YAML obok kodu. Wybór zwykle zależy od tego, gdzie już znajduje się repozytorium, bo pipeline na tej samej platformie eliminuje całą klasę problemów z uprawnieniami.

  • Infrastruktura i konfiguracja jako kod: Terraform, Pulumi i Ansible zamieniają definicje środowisk w pliki pod kontrolą wersji dla AWS, Azure lub Google Cloud. Terraform używa własnego języka deklaratywnego, Pulumi pozwala zespołom zapisywać te same definicje w TypeScript, Pythonie lub Go, a Ansible konfiguruje maszyny, które już istnieją.

  • Observability i reagowanie na incydenty: Datadog i Grafana zbierają i pokazują, co robi działający system. PagerDuty kieruje alert do osoby pełniącej dyżur. To osobne zadania i zespoły często korzystają z jednego produktu z każdej z tych kategorii.

Jakie są kluczowe cechy DevOps?

DevOps definiuje przede wszystkim to, kto odpowiada za produkcję, a nie to, jakie narzędzia są zainstalowane.

  • Odpowiedzialność za usługę nie przechodzi na nikogo innego w momencie wdrożenia. Zespół, który ją tworzy, nadal odpowiada za to, jak jego kod działa na produkcji, łącznie z dyżurami pod pagerem. To właśnie strukturalna różnica między DevOps a dobrze zautomatyzowanym przekazaniem, i to ten mechanizm sprawia, że jakość alertów rośnie bez potrzeby wprowadzania takiej zasady odgórnie.

  • Efektywność dostarczania mierzy się pięcioma metrykami. Metryki efektywności dostarczania oprogramowania DORA dzielą się na przepustowość, czyli lead time zmian, częstotliwość wdrożeń i czas odtworzenia po nieudanym wdrożeniu, oraz niestabilność, czyli odsetek nieudanych zmian i odsetek wdrożeń wymagających poprawek. Badania DORA pokazują, że szybkość i stabilność idą w parze, bez kompromisu między nimi.

  • Zespoły optymalizują pracę pod kątem małych zmian, a rozmiar wydań jest tego konsekwencją. Małe zmiany łatwo przejrzeć i równie łatwo powiązać z momentem, w którym coś się psuje. To właśnie dlatego częstotliwość wdrożeń jest też sygnałem jakości: zespoły, które wdrażają często, zwykle wdrażają małe zmiany.

  • Analiza incydentu koncentruje się na warunkach, które dopuściły do awarii. Brak obwiniania to praktyczny warunek powodzenia. Zespoły, które szukają winnych, przestają zgłaszać sytuacje potencjalnie niebezpieczne, a wtedy tracą najtańsze dostępne źródło informacji o tym, gdzie system jest słaby.

Jakie korzyści daje DevOps?

Korzyści najpierw widać w tym, jak szybko zespół wraca do działania, a potem w tym, jak wiele koordynacji przestaje być potrzebne.

  • Awarie trwają krócej. Zautomatyzowane wdrażanie oznacza też zautomatyzowany rollback, więc odtworzenie po nieudanej zmianie staje się kliknięciem, a nie improwizowaną procedurą. Czas przywrócenia działania zwykle poprawia się wcześniej niż częstotliwość wdrożeń, bo wymaga mniejszej zmiany kulturowej.

  • Spada narzut koordynacyjny. Spotkania planujące wydania i dokumenty przekazania istnieją po to, by przenosić pracę między grupami. Połączenie tych grup usuwa zarówno artefakty, jak i same spotkania.

  • Testy bezpieczeństwa przesuwają się wcześniej. Skanowanie zależności, wykrywanie sekretów, kontrola licencji i egzekwowanie polityk działają w pipeline'ie przy każdej zmianie, zamiast dopiero podczas przeglądu przed wydaniem. Wykrycie problemu w dniu, w którym został wprowadzony, kosztuje ułamek tego, co znalezienie tego samego problemu sześć tygodni później.

  • Dowody audytowe powstają automatycznie. Zespoły działające w regulowanym otoczeniu często uznają to za najmocniejszy argument. Pipeline rejestrujący, kto co zatwierdził, które testy przeszły i co zostało wdrożone, tworzy ślad dowodowy, o który prosi audytor.

Jakie wyzwania i kompromisy wiążą się z DevOps?

Każdy mechanizm, który sprawia, że DevOps działa, przenosi też koszt w inne miejsce.

  • Pipeline sam staje się systemem, który trzeba utrzymywać. Automatyzacja usuwa pracę ręczną i zastępuje ją oprogramowaniem, które się psuje i wymaga aktualizacji. To oprogramowanie przechowuje też poświadczenia, co dokłada kolejne obowiązki utrzymaniowe. Zespoły, które budują zaawansowany pipeline, ale nie przydzielają nikogo do opieki nad nim, kończą z powolnym, zawodnym pipeline'em, który wszyscy omijają.

  • Wspólne dyżury przenoszą obciążenie na programistów. Odpowiedzialność, która sprawia, że DevOps działa, oznacza też udział inżynierów w rotacji dyżurowej. Oczywistym rozwiązaniem jest odpowiednio szeroka rotacja i rekompensowany czas wolny, ale to rozwiązanie kosztuje etaty, o które większość zespołów musi zabiegać. Pominięcie tego kończy się odejściami zamiast poczuciem odpowiedzialności.

  • „Zespół DevOps” często odtwarza mur, który miał zlikwidować. Utworzenie osobnej grupy odpowiedzialnej za pipeline'y i infrastrukturę jest rozsądną odpowiedzią na potrzebę specjalistycznych kompetencji, ale w momencie, gdy taka grupa staje się kolejką zgłoszeń, odtwarza też przekazanie odpowiedzialności. Zespoły platformowe unikają tego, dostarczając narzędzia self-service, a to znacznie trudniejszy produkt do zbudowania niż zestaw skryptów.

  • Kulturowej połowy tego modelu nie da się kupić. Narzędzia można kupić w jednym kwartale. Zmiana tego, kto odpowiada za produkcję, dotyka opisów stanowisk i systemów motywacyjnych, więc zatrzymuje się zawsze wtedy, gdy chce tego kierownictwo inżynieryjne, a nie chcą finanse lub osoby odpowiedzialne za zgodność z przepisami.

Czym różni się DevOps od Site Reliability Engineering?

Aspekt

DevOps

Site Reliability Engineering

Pochodzenie

Wyłonił się ze społeczności praktyków około 2009 roku, bez jednej organizacji, która byłaby jego właścicielem

Powstał w Google i został opisany jako odrębna dyscyplina w książce o SRE z 2016 roku

Co oznacza

Model operacyjny i zestaw praktyk, z luźno określonymi granicami

Konkretną rolę inżynieryjną z opisaną odpowiedzialnością

Jak ustala się niezawodność

Uzgadniają ją zespoły, często nieformalnie

Jest określana liczbowo za pomocą celów poziomu usług i budżetów błędów

Kto obsługuje produkcję

Zespół, który zbudował usługę

SRE współdzielą odpowiedzialność za produkcję z zespołami produktowymi, według uzgodnionych warunków wejścia i wyjścia

Podejście do ręcznej pracy operacyjnej

Automatyzować tam, gdzie automatyzacja się zwraca

Celowo ograniczane: Google ustala limit 50% łącznej pracy operacyjnej wykonywanej przez SRE

Typowy zakres wdrożenia

Stosowany w całej organizacji inżynieryjnej

Stosowany wobec usług z jasno określonymi wymaganiami niezawodności

FAQ o DevOps

DevOps: potrzebujesz wsparcia ekspertów?

Monterail tworzy oprogramowanie na zamówienie z wykorzystaniem najnowszych technologii. Porozmawiajmy o tym, jak możemy pomóc w Twoim projekcie.

EXPLORE WEB DEVELOPMENT SERVICES